ผมไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อน เมื่อก่อนผมจะทำงานคนเดียวเสมอ จะมีบางครั้งที่มีเพื่อนร่วมงานมาด้วย ผมมักจะทำงานร่วมกับเพื่อนชื่อ กระดาษทด เขามักจะให้ผมเขียนตัวเลขมากมาย อย่างไม่เป็นระเบียบ บางทีก็วาดรูปขึ้นมา ไม่ใช่รูปที่สวยงาม แต่เป็นรูปที่ใช้พิจารณาร่วมกับตัวเลขเหล่านั้น เขามักให้ผมลากไปอย่างอิสระบนกระดาษทดแผ่นแล้วแผ่นเล่า
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม ผมได้เจอเพื่อนใหม่ เจ้าพลาสติกรูปสามเหลี่ยม ถูกจับคู่กับผม เค้าบอกว่าเค้าชื่อ ไม้ฉาก เจ้านายลากผมไปกับไม้ฉาก บนกระดาษสีเขียว ๆ ที่มีช่องมากมาย ไม้ฉากบอกผมว่า เค้าไม่ได้ทำงานมานานมากแล้ว เมื่อก่อนเขาได้ร่วมงานกับเจ้าดินสอไม้หลายด้าม และดินสอกด ทำงานบนกระดาษที่ขาวที่ถูกตรึงด้วยเทปกาวตามมุม และยังมีเจ้าตัวใหญ่ ไม้ที มาร่วมงานด้วย บนพื้นที่อันว่างเปล่า เจ้าไม้ทีทำหน้าที่เป็นฐานรอง ให้พวกเราตั้งฉากกับกระดาษขาว
เจ้านายบรรจงวาดเส้นต่าง ๆ ค่อย ๆ ร่างภาพขึ้นมาจากเส้นอ่อน ๆ เมื่อเสร็จเรียบร้อย เขาเปลี่ยนเอาดินสอสีเข้ม มาลากเส้นตัด แต่เจ้านาย เป็นคนทำงานไม่เรียบร้อยนัก หลาย ๆ ครั้งที่เขาลากเส้นผิด และทำให้กระดาษขาวต้องหม่นหมองไปบ้าง
เขาได้คะแนนไม่ดีนัก
ผมฟังเรื่องราวของเจ้านายผ่านคำบอกเล่าของไม้ฉากไปเรื่อย เขาเป็นคนสะเพร่าจริง ๆ ด้วย หลังที่วาดสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ที่เรียกว่า เสา ไม่นานเขาก็ต้องลบเสาทุกต้นทิ้ง เพื่อนเขาเข้ามาถามรายละเอียด แล้วเขาก็ทักว่า “เฮ้ย เสามันขนาด 40 x 40 ไม่ใช่หรอวะ” เจ้านายผมเอาชีทมาดู “เออ จริงด้วย”
ดูท่าคืนนี้ ผมคงจะต้องนอนดึกแฮะ
