วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ยังรู้สึกว่าไม่นานที่ได้ออกเดินทางตามที่ใจอยาก มันเป็นเหมือนฝันเลยจริง ๆ การใช้ชีวิตนอกกระแสของความวุ่นวายทั้งหลายทั้งปวงในตัวเมือง การเดินทางภายในจิตใจของตัวเอง เราได้มีโอกาสมองที่ ๆ เราใช้ชีวิตอยู่ทุกวัน จากมุมมองอื่น มันช่างดูเป็นชีวิตที่ไร้สาระ ไร้แก่นสาร มีตัวตนของเราเป็นที่ตั้ง เรียนให้จบเพื่อหางานทำ แล้วจะมีชีวิตสบาย มองความเป็นไปในมุมที่แตกต่างจากเดิม
หลาย ๆ ครั้งที่รู้สึกแปลกแยก มีเพียงไม่กี่คนที่จะเข้าใจในสิ่งที่เราคิด ผมยังไม่กล้าที่จะพูดคุยเรื่องนี้กับใคร ในช่วงนี้ทุกคนดูวุ่นวายไปกับการสอบ เหมือนกับเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตในตอนนี้ ผมมองแค่ว่าะทำมันให้เต็มที่ ไม่ต้องเครียดกังวลไปกับมัน เป้าหมายกับความคาดหวัง มันห่างกันเพียงเส้นบาง ๆ หลงคิดไปเพียงชั่วขณะ ก็เป็นทุกข์ไปแล้ว ก็หาหนทางแก้กันไป
ตอนนี้รู้ตัวเลยว่า กิเลส ยังมีมากมาย สิ่งที่ยังไม่เคยมี ก็ยังมีความต้องการ ความปราถนา สิ่งที่มีอยู่แล้ว ก็ยังจะอยากได้สิ่งอื่นมาอยู่เรื่อย ๆ กิเลสมันยั่วยุเราได้ง่ายดายจริง ๆ สุดท้ายแล้ว ผมก็ยังคงวนเวียนอยู่ในโลกทุนนิยมอยู่เช่นเคย เหมือนลอยเรืออยู่กลางลำน้ำ แค่ทรงตัวไม่ให้ลอยไปกับสายน้ำ ก็แทบแย่แล้ว อย่าคิดไปไกลถึงทวนน้ำเลย และอีกนานกว่าที่ผมจะได้ขึ้นฝั่ง
